بلاها و رويدادهاى بد جلوگيرى كند ، زيرا كسى كه به خدا ايمان دارد مىداند آن‌چه بر او مىگذرد تقدير خداى حكيم و مهربان و دانا و تواناست و همهء كارهاى او بر اساس مصلحت استوار است به ويژه اگر متوجه باشد كه هر نوع صبر و بردبارى در برابر مصايب داراى پاداش بزرگى است . البته اعتقاد به تقدير خداوند بزرگ به اين معنا نيست كه در برابر فشار جامعه‌هاى فاسد سكوت كنيم و انواع بيدادگرىها را به عنوان صبر و شكيبايى در برابر « تقدير » ، تحمل نماييم ، بلكه منظور ، مصايب و شدايدى است كه از قدرت انسان بيرون بوده و از قلمرو انديشه و خيال و فعاليت او خارج است ، مانند زمين لرزه‌ها ، سيل‌ها ، مرگ عزيزان و ديگر حوادث ناراحت كننده‌اى كه قابل پيش‌بينى نيست . بنابراين دومين مشكل بشر حل شده و مىتواند در برابر حوادث تلخ ، شكيبا ، بردبار ، ثابت و قوى باشد و نگذارد اين عامل نيز در او اضطراب و تشويش خاطرى به بار آورد . دين در سايهء اعتقاد به معاد و روز رستاخيز ، رشتهء زندگى را به دوران پس از مرگ امتداد داده و مرگ را دروازهء ابديت دانسته است و از اين طريق به زندگى مادى بشر رونق و طراوتى خاص بخشيده و زندگى را حتى در كام پيران و سالخوردگان و افراد بازنشستهء از كار و فعاليت ، شيرين نموده و براثر نويدهاى جهان ديگر ، غبار غم فنا و نيستى را از چهرهء آنان برگرفته و از اين راه سومين عامل اضطراب و نگرانى را از ميان برداشته است . گفتار دانشمندان آن‌چه گفته شد حقيقتى است كه بسيارى از دانشمندان و روان‌كاوان به آن تصريح كرده‌اند . « ويليام جيمس » كه به او لقب پدر روان‌شناسى داده‌اند مىگويد : كسى كه به حقايق بزرگ و معنوى متكى است از تغييرات و تطورات مختصر و فراز و نشيب‌هاى دايمى و جارى زندگى ، دست‌خوش نگرانى و تشويش نخواهد شد و